കവിത

നടന്ന് തീർന്നെന്ന് കരുതിയ വഴികളിൽ

പിന്നേയും കാഴ്ചകൾ ബാക്കിയാകുന്നു.

എരിഞ്ഞു തീർന്ന പകൽ രാത്രിയെക്കൊണ്ട് 

വെയിൽ കൊണ്ട കിനാക്കളിൽ മഞ്ഞുരയ്ക്കുന്നു.

ഒരിറുക്കിപ്പിടുത്തത്തിൽ

സ്തംഭിച്ചുപോകുന്ന പറവ , തന്നെ

കൊല്ലുവാനാണോ വളർത്തുവാനാണോ

പിടിച്ചതെന്ന് ഭയപ്പെട്ടതുപോലെ

എല്ലാവരിലും ഒരു പ്രണയമെങ്കിലും

ഭീതിയോടെ ചിറകിട്ടടിക്കുന്നു.

ഇനിയുമൊരാകാശം നഷ്ടവസന്തങ്ങളുടെ

വിഹ്വലതകളും പേറി നിരന്നു കിടക്കുന്നുണ്ട്

ഓടിത്തളർന്നവർക്കും

വീണു പിടഞ്ഞവർക്കും

മുങ്ങിത്താണവർക്കും

ചിറകുണ്ടെങ്കിൽ ഒഴുകിനടക്കാൻ

കാലം പിന്നെയും കാഴ്ചകൾ നൽകുന്നു.

ജീവിതം പിന്നെയും നീളുകയാണ് സുഹൃത്തേ .

എഴുതി വെക്കാത്ത വിൽപത്രം കണക്കെ

പ്രണയവും

കരുതി വെക്കാത്ത നിധിപോലെ

സ്നേഹവും

ഓതിക്കൊടുക്കാത്ത നുണകൾ പോലെ

വിശ്വാസവും

തെളിവില്ലാത്ത ക്രൂരകൃത്യം പോലെ

മറ്റൊരു വസന്തവും

തിരികെ വിളിക്കുന്നു.

യാത്രകൾ തുടങ്ങുകയല്ല

തുടരുകയാണ്......!